19. اسفند 1396 - 8:00   |   کد مطلب: 294339
سراب روانسر: روستای قوری قلعه یکی از روستای های هدف گردشگری در شهرستان روانسر می باشد که در تمامی فصول میزمان میهمنانی از اقصای نقاط کشور و یا میهمان خارجی است

به گزارش سراب روانسر، روستای قوری قلعه یکی از روستای های هدف گردشگری در شهرستان روانسر می باشد با ۲۹۰ خانوار و ۱۱۰۰نفر جمعیت  که هرساله میزبان تعداد زیادی گردشگر از اقصی نقاط کشور می باشد.

 

در ایام قدیم اطراف این روستا را قلعه های مختلفی در بر گرفته که شکل یکی از این قلعه ها شبیه قوری بوده است به همین دلیل نام این روستا و این غار به قوری قلعه نامگذاری شد.

 

در روایتی دیگر، اینکه چرا روستا و غار را قوری قلعه نامیده اند به دوره ساسانیان باز می گردد. درآن دوره دژی بزرگ و مستحکم بنا شد که هم اکنون نیز آثاری از آن به جای مانده است، این دژ به جهت بزرگی بعدها از سوی  کرد زبانان آن منطقه به “گورا قلا” نامیده شد.

 

کلمه گورا در زبان کردی به معنای بزرگی و قلا به معنای قلعه یا دژ می باشد، در اثر گذشت زمان این نام به تدریج تغییر کرده و به نام های “گوری قلا”و در آخر به “قوری قلعه”معروف شده است.

 

غار قوری قلعه نیز که به غار قوری قلا نیز شهرت دارد، یکی از زیباترین جاذبه های طبیعی استان کرمانشاه و شهرستان روانسر است و بزرگ ترین غار آبی خاورمیانه و حتی به روایتی بزرگترین غار آبی آسیا است. این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر، در دامنه کوه شاهو و مشرف بر جاده روانسر – پاوه و در همسایگی روستایی به همین نام جای گرفته است.

 

بعدها پس ار ساختن آبادی در کنار دژ همان نام یعنی قوری قلعه به روستا اطلاق شد، از طرفی چون نزدیکترین محل سکونت به غار همین ده است؛ بنابر این اسم غار را نیز قوری قلعه گذشتند.

 

شهرستان روانسر یکی از مناطق بکر و مملو از آثار تاریخی و طبیعی منطقه اورامانات در استان کرمانشاه است و زیباترین جاذبه های گردشگری را در خود جای داده است.

 

 

 

غار قوری قلا یا قوری قلعه، بزرگ‌ترین غار آبی خاورمیانه با پیشینه ۶۵ میلیون سال است؛ این غار در ۲۵ کیلومتری شهر روانسر، در دامنه کوه شاهو و مشرف بر جاده روانسر - پاوه و در همسایگی روستایی به همین نام جای گرفته است.

 

 

 

درازای این غار ۱۲ کیلومتر و ژرفای آن ۳۱۴۰ متر است و به عنوان یکی از هفت اثر طبیعی ملی ایران، به ثبت رسیده‌ است. در سال ۱۳۵۵ یک گروه از غارشناسان انگلیسی و در سال ۱۳۵۶ گروه دیگری از غارنوردان فرانسوی بخش‌هایی از غار را بطول پانصد و پنجاه متر بررسی و اکتشاف کردند. در دهه ۱۳۶۰ نیز گروهی از غارنوردان کرمانشاهی بخش‌های جدیدی از غار را تا عمق بیش از سه کیلومتر اکتشاف و شناسایی کردند.

 

 

 

 

 

این غار یکی از زیباترین جاذبه‌های دیدنی و جهانگردیِ شهرستان روانسر می‌باشد. از لحاظ زیست‌شناسی غار مسکن گونه نادری از خفاش بنام خفاش موش گوشی است. متأسفانه بازدیدهای کنترل نشده باعث آسیب فراوان به داخل غار شده و در جای جای دیواره‌ها می‌توان یادگاری و شکستگی استلاگمیتها را دید.

 

 

 

 

این غار ابتدا بعنوان اثر طبیعی ملی ایران توسط سازمان حفاظت محیط زیست جهت حفاظت زیست‌محیطی ثبت شد؛ و سپس بعنوان پنجاه و چهارمین اثر ملی توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.