6. خرداد 1398 - 10:38   |   کد مطلب: 301446
سراب روانسر: كتاب "مونوگرافی عَشیرَة بْلَه اي(از تخت زنگي تا ميوي)" توسط انتشارات سخنوران تهران در قطع وزیری چاپ و روانه بازار نشر كتاب گرديد.

به گزارش سراب روانسر، كتاب "مونوگرافی عَشیرَة بْلَه اي(از تخت زنگي تا ميوي)" توسط انتشارات سخنوران تهران در قطع وزیری چاپ و روانه بازار نشر كتاب گرديد.

اين كتاب براي اولين بار در هورامان به تک نگاری يكي از عشيره ها و مناطق مسكوني اشان مي پردازد كه مي تواند زمينه اي باشد تا در آينده در خصوص ساير مناطق و عشيره هاي هورامان چنين كتابهايي نگاشته و منتشر گردد.

 Monography شیوه‌ اي در روش ژرفائی است كه برای مطالعه جوامع محدود مورد استفاده قرار می‌گیرد و اين جوامع کوچک و محدود بطور همه جانبه مورد بررسی قرار مي گيرد و اهم مسائل مطروحه در اين نوع كتب در خصوص نسب شناسي، اوضاع اجتماعی، اقتصادی، جمعیتی و فرهنگی، نهادها، هنجارها و بطور کلی کلیه جزئیات زندگی مردم يك منطقه مي باشد.

كتاب فوق شامل سه فصل مي باشد كه در فصل اول به خاستگاه و ريشه هاي "عشيره بْلَه اي" پرداخته مي شود، در فصل دوم اين كتاب به سكونت گاه و وضعيت "عشيره بْلَه اي" تخت زنگي؛ در فصل سوم به سكونت گاه و وضعيت "عشيره بْلَه اي" منطقه ميوي و تا حدودي "عشيره بْلَه اي" عراق پرداخته مي شود.

"عشيره بْلَه اي" مردماني سخت كوش و ديندار مي باشند كه در استان كردستان آنان را با مردمان ساكن در كامياران، كه همگي اصالتا اهل روستاي تخت زنگي هستند، مي شناسند و به جهت جمعيت زياد اين مردم در شهرستان كامياران(حدود 000؛5 نفر)، عمدتا مردمي كه نام بْلَه اي را در كرمانشاه و كردستان شنيده اند، مردمان بْلَه اي را با عشيره بْلَه اي كامياران مي شناسند.

 

روستاي زيباي تخت زنگي (بْلَه اي) سكونت گاه اجدادي عشيره بْلَه اي كامياران

 

اما در استان كرمانشاه هنگامی که نام از "بْلَه اي" برده می شود، در پاوه مردم "بْلَه اي" را با مردمان سخت كوش و ديندار منطقه میــوی(روستای بْلَه اي) در بخش باینگان می شناسند.

روستاي زيباي ميوي(بْلَه اي) سكونت گاه عشيره بْلَه اي پاوه

در جوانرود، مُعمّرين جوانرود "بْلَه اي" را با مردم بْلَه اي ساكن در دهستان بازان (با نام طایفه صیاد) جوانرود می شناسند و در روانسر، مُعمّرين روانسر "بْلَه اي" را با مردم  بْلَه اي ساكن در دهستان دولت آباد(عمدتا طايفه ميركي، ساكن در روستای شانرش) می شناسند و نيز در ثلاث باباجاني عشيره بْلَه اي را با نام "طايفه فرياو" مي شناسند.

همچنين در كردستان عراق و شهر کرکوک در کشور عراق "عشيره بْلَه اي" را با نام طایفه بْلَه اي که مدتها  قبل از ایران به عراق  کوچ کرده اند، می شناسند و جمعيتي از عشيره بْلَه اي در شهرهاي سليمانيه و بصره عراق وجود دارند تا آنجا كه روستايي در كردستان عراق با نام پريس وجود دارد كه آنها نيز از عشيره بْلَه اي هستند.

البته بْلَه اي هاي ساير نقاط عراق كه اكثرا در بارزان اقليم كردستان عراق هستند، همگي وابستگي هاي خويشاوندي با مردم بْلَه اي كركوك عراق دارند و چند نسل قبل همگي ساكن كركوك بوده اند و به مرور زمان در ساير شهر هاي عراق پراكنده گشته اند و اكنون داراي جايگاه هاي اجتماعي، سياسي مهم و فراواني هستند به گونه اي كه حتي بْلَه اي هاي ساكن سليمانيه عراق در حكومت مركزي عراق داراي نماينده مجلس هستند(احمد رشيد، نماينده پارلمان عراق، اهل سليمانيه و از عشيره بْلَه اي هاي عراق)

 

"احمد حمه رشيد" نماینده سليمانيه در پارلمان عراق

از "عشيره بله اي عراق" كه اصالتا اهل ميوي پاوه است

 

محدوده سكونت "عشيره بْلَه اي" از كردستان و شهر كامياران تا كرمانشاه و حاشيه مرزعراق و از آنجا تا كركوك عراق امتداد دارد.

در اين كتاب به ريشه ها و خاستگاه هاي اين مردم، سكونت گاه ها و نحوه معيشت گذشته اين مردم و وضعيت كنوني آنان پرداخته مي شود.

كتاب فوق حاصل یک پژوهش طولانی مدت است که حاصل جمع آوری دست نوشته ها و شجره نامه هاي قديمي از اشخاص فراوانی می باشد كه عمده اين زحمات بر عهده آقای "فتح الله ابراهیمی" از اهالي روستاي تخت زنگي و ساكن در سنندج؛ آقای "نجيب احمدي" از اهالي روستاي  بْلَه اي(ميوي پاوه) و ساكن روانسر و همچنین آقاي "کاوه ابراهیمی" از اهالي روستاي تخت زنگي و ساكن کامیاران، بوده است كه در نهايت هادي محمودي با استفاده از منابع كتاب خانه اي و سپس جمع آوري تمامي اين دست نوشته ها و شجره هاي قديمي با استفاده از روشهاي آماري و تجزيه و تحليل نوشته ها كتاب جامع منوگرافي عشيره بله اي را تدوين نمود.

نويسندگان كتاب فوق از تمامي عزيزاني كه در تهيه مطالب مفيد جهت چاپ اين كتاب به هر نحوي آنها را ياري نموده اند علي الخصوص اهالي محترم تخت زنگي و به خصوص كاك حسين ابراهيمي و كاك حسن ابراهيمي تشكر و قدرداني فراوان مي نمايند.