7. شهريور 1397 - 9:14   |   کد مطلب: 294774
سراب روانسر: اورامانات را می توان، مجموعه ای از ظرفیتهای لازم برای توسعه پایدار دانست. ظرفیتهای طبیعی، مرزتجاری، سرمایه های انسانی، آب و ... را می توان برشمرد که در صورت توجه و برنامه ریزی می تواند نویدبخش آینده ای توسعه یافته برای اورامانات باشند.

به گزارش سراب روانسر، سید علاالدین حیدری نوشت:

مقام معظم رهبری ( مدضله العالی):

"نظام اسلامی رونق اقتصادی بدون عدالت اجتماعی را قبول ندارد و در هرگونه پیشرفت اقتصادی کشور، باید وضع طبقات محروم به معنی واقعی کلمه، بهبود یابد "

 

اورامانات را می توان، مجموعه ای از ظرفیتهای لازم برای توسعه پایدار دانست. ظرفیتهای طبیعی، مرزتجاری، سرمایه های انسانی، آب و ... را می توان برشمرد که در صورت توجه و برنامه ریزی می تواند نویدبخش آینده ای توسعه یافته برای اورامانات باشند.

 

 

اگر توسعه پایدار را همان ایجاد تعادل میان اجتماع ، اقتصاد و محیط زیست بدانیم و یا توسعه پایدار را یک جریان چندبعدی که لازمه ی آن تسریع در رشد اقتصادی ، تحول در ساخت اجتماعی ، تغییر دیدگاهها ، کاهش تبعیض ها و مبارزه با فقر مطلق تعریف کنیم.

 

 

می توان گفت که توسعه ای پایدار است که " با مردم و برای مردم " باشد . چراکه شرط نیل به توسعه ، حضور و مشارکت مردم در آن توسعه است.

 

 

توسعه پایدار بدون فراهم نمودن بسترهای لازم آن دست یافتنی نیست.

بسترهایی همچون ؛

1- سرمایه 

2- مشارکت مردمی و حضور نخبگان

3- سیاستگذاری و برنامه ریزی 

 

بسترهای پیش گفته را می توان ابزارهای تحقق توسعه نامید و می توان گفت که هیچ توسعه ای بدون این ابزارها محقق نخواهد شد.

 

و اما مقصد توسعه کجاست ؟ و چرا توسعه ؟

 

بر اساس تمام تئوریهای توسعه و رهنمودهای بزرگان و مقام معظم رهبری غایت توسعه رشد اقتصادی است که به مردم ختم و نیازهای آنها را رفع نماید و صد البته با حفظ منابع آیندگان ( رفع فقر و عدالت اجتماعی و اقتصادی).

 

لذا همه سرمایه ها و برنامه ها باید در خدمت تحقق این توسعه قرار گیرند.

برنامه های توسعه ای زمانی موفق هستند که بتوانند فقر را ریشه کن کرده و همچنین ، باعث رونق و غنای منابع و سرمایه های آن منطقه گردند.

 

اورامانات بعنوان کانی پتانسیل های توسعه و همچنین با داشتن مردمانی با غنای فرهنگی و نیز آگاه به مباحث توسعه بستر هرگونه سرمایه گذاری و حضور در برنامه های توسعه ای می باشد.

 

مردم اورامانات پذیرای هرگونه سرمایه و سرمایه گذاری هستند و قطعا با آغوش باز از سرمایه ها و سرمایه گذاران و نیز برنامه های توسعه ی منطقه استقبال و حمایت می کنند.

 

و هیچگاه نباید تصویری غیر از این از مردم اورامانات به بیرون ترسیم گردد.

 

اما در مسیر توسعه و سرمایه گذاری در اورامانات و یا هر منطقه دیگری الزاماتی هست که باید رعایت شود.

 

1- صرف ورود سرمایه ریالی به منطقه بدون فراهم نمودن سایر بسترهای توسعه راهگشا نبوده و چه بسا همین سرمایه باعث هدررفت منابع گردد.

2- مشارکت مردم و بالاخص نخبگان در برنامه های توسعه به جهت پویایی و پایداری این برنامه ها ، شرط لازم موفقیت برنامه های توسعه است که باید مورد توجه قرار گیرد.

3- ورود هر سرمایه ای به هر منطقه ای با هدف توسعه آن منطقه باید انجام گیرد نه فقط بعنوان مکنده منابع ( طبیعی و انسانی).

4- تولید ثروت در منطقه مقصد سرمایه ، بهمراه ارزش افزوده آن باید در جذب سرمایه مدنظر باشد.

5- به فرموده مقام معظم رهبری غایت برنامه های توسعه عدالت اجتماعی و رفع فقر است نه بهره کشی و استثمار منابع.

6- حضور و مشارکت مردم در توسعه نباید تنها به عنوان نیروی کار تعریف گردند چرا که توسعه ترسیم شده چیزی جز تابلویی از آینده ای پر از فقر نخواهد بود.

7- جذب سرمایه باید به کام مردم باشد نه به نام مردم.

 

در پایان خاطر نشان می کنم که دولت محترم و استاندار پرتلاش کرمانشاه ، در راستای سیاستهای اقتصاد مقاومتی ، حمایت از تولید و اشتغال روستایی ، طرح های سرمایه گذاری در زمینه های مختلف ( تولیدی ، صنعتی ، کشاورزی ، شیلات ، گردشگری و... ) پذیرا و بسترساز جذب سرمایه و نیز حمایت از سرمایه گذاران در استان و منطقه اورامانات بوده و راهگشای توسعه ی متناسب و متوازن این منطقه می باشند.

 

قطعا حضور هر سرمایه گذاری (بومی و غیربومی ) در منطقه با رعایت الزامات توسعه و سرمایه گذاری ، مورد استقبال مردم شریف اورامانات و نیز مورد حمایت دولتمردان پرتلاش استان خواهد بود.

 

لذا بنده پیشنهاد می دهم که متولیان امر هرچه سریعتر طی یک فراخوان کشوری و بین المللی مقدمات برگزاری همایش ( اورامانات بهشت ظرفیتها و اولویت های سرمایه گذاری ) را فراهم نمایند.

 

چرا که دروازه های اورامانات و غنای فرهنگی مردم اورامانات پذیرای ورود سرمایه ها و سرمایه گذاران توسعه مدار است.

به امید فردایی توسعه یافته برای اورامانات/ سید علاالدین حیدری